Mga Tula Para sa Simbahan (8 Tula)

Ang mga tula para sa simbahan ay mga kahusayang likha ng panitikan na naglalaman ng debosyon at pagsamba sa Diyos. Sa bawat taludtod, itinatampok ng mga tula ang kagandahan ng banal na lugar ng pagsamba, nagbibigay buhay sa mga aral ng Banal na Kasulatan, at nagpapahayag ng pagmamahal at pasasalamat sa Diyos. Ito’y mga makatang pagsusuri ng espiritwalidad na naglalayong palalimin ang ugnayan ng tao sa kanyang pananampalataya.

Halimbawa ng mga Tula Para sa Simbahan

Ang Tahanan ng Pananampalataya

Sa simbahan may lihim na pagninilay-nilay,
Ang pananampalataya’y sagrado’t banal,
Sa puso ng bawat deboto, nagniningning,
Pagmamahal kay Bathala’y walang kapantay.

Sa dambana ng pangarap at lihim na dasal,
Kandilang ilaw, nagbibigay liwanag sa landas,
Sa banal na espasyo, mga puso’y humihikbi,
Nagpupugay kay Hesus, sa biyayang kanyang handog.

Ang awit ng mga anghel, himig ng langit na bukas,
Sa simbahan, pag-ibig ni Bathala’y umuukit,
Pananampalataya’y lihim na pagninilay-nilay,
Sa pag-asa at lihim, pusong deboto’y sumisilay.

Sa hagdang-hagdang simbahan, tahanan ng biyaya,
Bawat tinig ng kampana, nagdadala ng saya,
Buhay na deboto, nilalakbay sa lihim,
Ang tahanan ng pananampalataya, sa puso’y itinanim.

Buod:

Ang tula na “Ang Tahanan ng Pananampalataya” ay naglalarawan ng simbahan bilang espasyo ng pagninilay-nilay at debosyon. Binibigyang diin ang kahalagahan ng pananampalataya at pagmamahal kay Hesus. Ang dambana ay tila lihim na pook ng pag-asa at pag-ibig, kung saan ang pusong deboto ay naglalakbay sa mga sagrado’t banal na oras.

Aral:

Ang tula ay nagbibigay-diin sa pagiging tahanan ng simbahan bilang lugar ng debosyon at pananampalataya. Itinatampok nito ang kahalagahan ng paglalakbay sa espiritwalidad at pagbibigay halaga sa banal na espasyo. Ang tula ay nag-uudyok sa mga mambabasa na palalimin ang kanilang ugnayan sa Diyos at maging tapat sa kanilang pananampalataya.


Ilaw ng Espiritu Santo

Sa dambana ng kabanalan, liwanag ay sumisilay,
Bulalas ng pag-ibig ng Diyos, diwa’y bumabalot,
Espiritu Santo’y dumadaloy sa lihim ng pagninilay,
Tugon sa panalangin, biyaya’y umuulan sa oras ng pagtatagpo.

Bawat dasal ay tugma, awit ng puso’y may kasaysayan,
Pananampalataya’y nagliliyab, di-mabilang na sigla,
Liham ng pag-asa, sa altar humahayag ng lihim,
Sa simbahan, pag-ibig ng Diyos, wagas at walang kapantay.

Sa mga pahayag ng Biblia, mga pangako’y naglalabasan,
Pagmumula ng Espiritu, parang ilaw na kumikislap,
Salubong sa langit, sa lupang nilalakaran,
Ilaw ng Espiritu Santo, sa puso’y walang kasing sigla.

Buhay na umuusbong, sa pag-ibig sumasayaw,
Kaharian ng langit, dala ng Espiritu’y dumaraan,
Sa bawat landas, lihim ng biyaya’y umuusbong,
Sa simbahan, ilaw ng Diyos, sulyap ng kaharian.

Buod:

Ang tula “Ilaw ng Espiritu Santo” ay naglalarawan ng biyayang dulot ng Espiritu Santo sa simbahan. Ipinakikita nito ang kahalagahan ng liwanag at pagmumula ng biyayang espiritwal sa panalangin at debosyon. Ang simbahan ay itinatampok bilang tahanan ng pag-ibig ng Diyos.

  Tula Tungkol sa Musika (8 Halimbawa)

Aral:

Ang tula’y nagbibigay-diin sa kahalagahan ng Espiritu Santo sa pagpapalalim ng pananampalataya. Itinuturo nito na sa pagsusumikap sa panalangin at pagsunod sa landas ng kabanalan, dumarating ang biyayang espiritwal. 


Pintig ng Pusong Pagsamba

Ang simbahan ay tahanan ng pagsamba,
Bawat pintig ng puso’y tugma sa galang,
Dasal at awit, naglalakbay sa langit,
Sa dambana ng biyayang walang kapantay.

Sa mga pader ng kabanalan, naglalakbay,
Bawat hakbang ng deboto, sagrado’t banal,
Bisig na naglilingkod, pusong umaawit,
Pag-ibig ni Hesus, patuloy nagliliwanag.

Ang bulong ng hangin, sagisag ng pag-asa,
Bawat patak ng ulan, biyayang dumadaloy,
Sa bawat mungkahi ng puso, lihim na taglay,
Sa bawat sulok simbahan, biyaya ng Diyos hindi napuputol.

Sa ilalim ng bubong, nagbabadyang lihim,
Bawat saknong ng koro, himig ng pagsamba,
Lakbay ng deboto, tungo sa kaharian,
Sa simbahan, pag-ibig ni Hesus, wagas at tapat.

Buod:

Ang tula “Pintig ng Pusong Pagsamba” ay isang pagninilay-nilay sa simbahan bilang tahanan ng masiglang pagsamba. Ipinapahayag nito ang ugnayang pagitan ng puso ng deboto at ang pagsamba sa Espiritu Santo. Ang biyaya ng Diyos, na naglalakbay sa bawat sulok ng simbahan, ay nagbubukas ng pinto tungo sa walang kapantay na kaharian.

Aral:

Ang tula ay nagbibigay diin sa kahalagahan ng masiglang pagsamba sa loob ng simbahan. Itinuturo nito na ang bawat pintig ng puso ng deboto ay dapat na tugma sa galang at debosyon kay Hesus. Ang pag-awit, dasal, at paglalakbay sa simbahan ay naglalakip ng paglago ng pag-ibig sa Diyos, na nagliliwanag ng landas tungo sa kanyang kaharian.


Bukang-liwayway ng Pananampalataya

Sa altar ng pananampalataya’y pumipikit,
Liwayway ng biyayang walang hanggan,
Simbahan, tahanan ng pag-asa’t galang,
Ang mga puso’y naglalakbay sa kaharian.

Sa dambana ng simbahan, sulyap ng bukang-liwayway,
Sa bawat dasal, biyayang di-mabilang,
Tahanan ng pag-asa, ang simbahan ay nagbubukas,
Sa pag-ibig ni Hesus, landas ng kaharian nilalakbay.

Sa paligid ng altar, lubos ang pananampalataya,
Bawat kandila’y nagbibigay liwanag,
Pusong handang mag-alay, sumusunod sa daan,
Sa simbahan, pag-ibig ni Hesus, walang hanggan.

Sa bawat pintig ng puso, awit ng pagsamba,
Liwayway ng pag-asa’y unti-unting lumiliyab,
Simbahan, taniman ng pananampalataya,
Sa kaharian ng Diyos, mga puso’y naglalakbay.

Buod:

Ang tula “Bukang-liwayway ng Pananampalataya” ay naglalarawan ng simbahan bilang altar ng pananampalataya na nagdadala ng liwayway ng biyaya at walang hanggang pag-asa. Ipinapahayag nito ang paglalakbay ng mga pusong nag-aalay sa simbahan tungo sa kaharian, na nagsisilbing tahanan ng pag-asa at pagmamahal.

  Tula Tungkol sa Bansa (6 na Halimbawa)

Aral:

Ang tula ay nagtataglay ng aral na ang pag-alay sa simbahan at pananampalataya ay nagbubukas ng landas tungo sa biyayang walang hanggan. Sa pamamagitan ng pag-asa at pagmamahal sa Diyos, nagiging daan ang simbahan patungo sa liwayway ng kanyang biyaya at pag-ibig.


Larawan ng Lihim na Pagmamahalan

Sa dingding ng simbahan, larawan ng pagsinta,
Bawat salitang dasal, tugma ay pangako,
Pusong nag-aalay, naglalakbay sa itaas,
Pagmamahal ng Diyos, tila isang awit sa himig.

Bukang-liwayway ng kanyang pangako,
Sa tahanan ng pagsamba, nagliliwanag,
Biyaya’y dumadaloy, sa bawat saloobin,
Ang pangako ng Diyos, buhay na naglalakbay.

Sa kandilang nagbibigay liwanag sa simbahan,
Ang pangako’y naglalakbay sa bawat dasal,
Bawat hakbang, galang at pag-asa’y sumisiklab,
Simbahan, taniman ng pangako ng Diyos.

Kaharian ng biyaya, pangako ni Hesus,
Sa tahanan ng pananampalataya,
Simbahan, himig ng pag-asa,
Pangako ng Diyos, nagiging buhay na pag-asa.

Buod:

Ang tula na “Larawan ng Lihim na Pagmamahalan” ay naglalarawan ng simbahan bilang lugar ng tapat na pag-ibig at pangako ng Diyos. Ang bawat elemento ng simbahan, tulad ng dingding, dasal, at kandila, ay naglalarawan ng buhay na puno ng pagmamahalan at pangako.

Aral:

Ang tula ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pag-ibig at pangako sa Diyos na nagsilbing ilaw at gabay sa buhay ng mga deboto. Ipinapakita nito na sa pagtahak sa landas ng pananampalataya sa simbahan, natatagpuan ang pagmamahal ng Diyos na nagiging buhay na pag-asa.


Sa Bawat Patak ng Luha

Sa dingding ng simbahan, pintig ng pagmamahalan,
Bawat salitang dasal, awit ng pusong tapat,
Pusong nag-aalay, naglalakbay sa itaas,
Pag-ibig ng Diyos, tila hamon sa mga puso.

Bukang-liwayway ng pag-asa, lihim na sumisiklab,
Sa tahanan ng pagsamba, nagliliwanag,
Biyaya’y umaagos, sa bawat pagluha,
Ang pangako ng Diyos, nagsisilbing ilaw.

Sa kandilang nagbibigay liwanag sa simbahan,
Ang pangako’y naglalakbay sa bawat bituin,
Bawat hakbang, galang at pag-asa’y sumisiklab,
Bawat sigaw ng puso, tugma ng pag-aalay.

Kaharian ng biyaya, pangako ni Hesus,
Sa tahanan ng pananampalataya,
Simbahan, himig ng pag-asa,
Pangako ng Diyos, daan patungo sa liwanag

Buod:

Ang tula na “Sa Bawat Patak ng Luha” ay naglalarawan ng simbahan bilang tagpuan ng tapat na pagmamahalan at pag-asa, kung saan ang bawat pagluha at pagsusumikap ay nagbibigay daan sa lihim ng pag-ibig ng Diyos.

Aral:

Ang tula ay naglalaman ng aral na ang pagmamahalan sa simbahan ay naglalakip ng pag-asa at lihim ng pangako ng Diyos. Ito’y nagsilbing paalala na sa bawat patak ng luha at paglalakbay sa pananampalataya, laging nag-aalab ang pag-ibig ng Diyos na nagdudulot ng buhay na pag-asa sa puso ng bawat deboto.

  Tula Tungkol sa Bituin (7 Halimbawa)

Daan sa Lupa at Langit

Ang simbahan, tulay sa langit at lupa,
Pusong nagpupugay, nag-aalay ng galang,
Tugma ng awit ng langit, at mga pangako,
Landas ng pag-ibig, nagdudulot ng liwanag,

Bawat hakbang, pag-ibig ng lupa’y umaawit,
Naglalakbay sa langit, mga pangako’y bitbit,
Sambit ng awit ng langit, tila isang pangarap,
Puso’y naglalakbay, sa biyayang walang kapantay.

Sa anomang lakarin, Diyos ang nagsisilbing daan
Pangako niya ang panghawakan, makakamit ang inaasam
Puso’y nasasabik sa biyayang walang kupas
Lupa at langit, si Hesus ang nagdidikit

Sa mga mata ng Diyos, pusong naglalakbay,
Tulay sa langit at lupa, pangako’y nag-aalab,
Simbahan, pag-ibig ng lupa at langit,
Biyaya ng Diyos, nagdadala ng liwanag.

Buod:

Ang tula “Daan sa Lupa at Langit” ay naglalarawan ng simbahan bilang tulay sa pagitan ng lupa at langit, kung saan ang pusong naglalakbay ay nag-aalay ng galang at pag-ibig sa Diyos. Ipinapakita nito ang paglalakbay ng puso sa biyayang walang kapantay.

Aral:

Ang tula ay nagtuturo na ang pag-ibig at pagsamba sa Diyos ay nagiging daan tungo sa kanyang kaharian. Ang simbahan ay nagiging tulay, nag-uugma ng awit ng langit, at nagdadala ng liwanag ng biyayang walang hanggan. Sa bawat hakbang, Diyos ang daan patungo sa lupa at langit.


Rosaryo ng Pananampalataya

Sa dambana, rosaryo’y sumisiklab,
Kuwento ng pananampalataya, masigla’t masikhay,
Bawat bilang ay tugma sa sumpa ng pag-ibig,
Sa simbahan, lihim ng Rosaryo, lihim ng langit.

Sa dilim ng mundo, simbahan ang alitaptap,
Bawat krus, sagisag ng pananampalataya,
Kuwento ng pag-ibig, masigla’t masikhay,
Bituin ng pag-asa, sumisilay sa dilim.

Sa mga misteryo, lihim ng Rosaryo naglalakbay,
Kuwento ng Mahal na Birheng Maria, pusong nag-aalay,
Sa bawat Ave Maria, himig ng pagsamba,
Simbahan, tahanan ng Rosaryo, lihim ng langit.

Sa tigdas na ibinubukas, pananampalataya’y namumukadkad,
Bawat tama ng Rosaryo, pangako ng Diyos sumisiklab,
Ang Dasal ng Sto. Rosario, sa tahanan naglalakbay,
Sa dambana, lihim ng pananampalataya, ilaw sa landas.

Buod:

Ang tula “Rosaryo ng Pananampalataya” ay naglalarawan ng Rosaryo bilang sagisag ng pananampalataya at pag-ibig sa simbahan. Ipinapahayag nito ang pag-asa at liwanag na dala ng pagdarasal ng Rosaryo, na nagbibigay sigla at lihim sa puso ng bawat deboto.

Aral:

Ang tula ay naglalaman ng aral na ang Rosaryo ay hindi lamang isang rituwal kundi isang daan ng pananampalataya at pag-ibig. Ito’y nagdudulot ng liwanag sa dilim ng mundo at naglalakbay sa misteryo ng pag-asa. Ang pagdarasal ng Rosaryo sa simbahan ay nagbubukas ng pinto ng langit at nagdadala ng liwanag sa landas ng bawat deboto.

Leave a Comment